İmdat Özcan

Ahh benim şiirlerim Yalınayak bir serüven Diken tarlası çıkmazlığında dünyanın Öylesi bir tebessüm…

Ölmek vardı dedim birden Saat gece ikiyi bilmem kaç geçiyordu... Esrik bir düş uğradı gözlerimin kıyısına…

Bir ben kaldım kentin kuytusunda İçten içe ıraklaşan adımlar Anıları iç cebimde Yarım-aksak yaşanmışlığın…

Gecenin kalbinde hançer olmuşken Gözlerin yüreğime Titrek bir tebessüm dudağıma dokunur Ağrıyan yanım…

Aşk başkadır adamım Bazen fırtınalı deniz Bazen durgun ırmaktır Sıkı bir poyrazdır aşk…

Öfkelendim Kin güttüm Kan kustum bugün Delice hoyratça estim bugün…

Hasret ile yanar iken Deli gönül yara küstü Gül bitmezken bitti diken Gelmeyen bahara küstü…

Şimdi git Zaman çığlıklanırken Yoksul sarılmalar bırak ardında…

takındın dudaklarına Hoşçakal tebessümünü Sancılandı yine zaman Belli belirsiz yükler bindi sırtıma…

Dörtyan ıssız Dörtyan sual Cevaplar asılı gökyüzünde Akıl yoksunluğu…

......boşver ...............lâl oldum ......................kanarım ...........................aldırma bana…

Boşluk düşer mi gamzelerinden Güzden kalma geniş adımlar Iraklardan haber gelir Vuslat vurgun yemiş…

adımladığın sokakların kanamasıydı ellerimde depreşen ayağının dokunuşu sızlatıyordu oysa sen bilmiyordun…

Düştüm... Bir seher vakti gözlerinden Hiçbir uçurum bu kadar derin değildi…

Gidiyorum... Bütün acemiliklerimi avucuma alıp Bir asi ruh doldurup yüreğime…