Yaban Bir Duruştu Hayınlığı / Gecenin...

Şehir suskun Ayaz vurmuş ellerine Yanağıma dokunurken ağlamaklı Gözlerimde can çekişirken zaman Tutsak düşmüş sevdalarım vardı Yaban bir duruştu hayınlığı gecenin Korku Bir amansız kuşatma Şehir yorgun Akşamdan kalma sayıklamaları Nemli duvar Küf kokusu Ucu yakılmış yar mektubunun Umutlar köz olmuş Rüzgar yanığı yüzüm Hani bıçkın hayaller Hani göğe uzanan elin Yüreğime dokunan gözlerin hani sevgili Uykularım tedirgin Köşe başı beklemelerim Kaldırım üstü bağdaşlarım vardı Sağlamdı Yumruklarım vardı Kavgada mavzer Yumruklarım vardı Sevdada çığlık Gül kokusu sinmiş duvarları vardı odamın Şehir katledilmiş bir yol üstü uğraklığı Zamana direnmekte hala Puslanmış gözlerim Geçer elbet En baştan harlanır yangınlar Geçer elbet El eder uzaklardan sevgili Gözlerini ışık eder Zindan karanlığında gecenin Silkinir yürek En baştan sevdalanır Geçer elbet Şehir buyruk olur Şehir buyruk verir Yar gülümser uzaktan Geçer elbet