بخش ۱۷ - بر مزار شهنشاه بابر خلد آشیانی

ا اقبال لاهوری
0 Altın Yaprak
بیا که ساز فرنگ از نوا بر افتاد است درون پرده او نغمه نیست فریاد است زمانه کهنه بتان را هزار بار آراست من از حرم نگذشتم که پخته بنیاد است درفش ملت عثمانیان دوباره بلند چه گویمت که به تیموریان چه افتاد است خوشا نصیب که خاک تو آرمید اینجا که این زمین ز طلسم فرنگ آزاد است هزار مرتبه کابل نکوتر از دهلی است که آن عجوزه عروس هزار داماد است درون دیده نگه دارم اشک خونین را که من فقیرم و این دولت خدا داد است اگرچه پیر حرم ورد لااله دارد کجا نگاه که برنده تر ز پولاد است

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.