بخش ۱۱۰ - من هیچ نمی‌ترسم از حادثهٔ شب‌ها
ا اقبال لاهوری
0
Altın Yaprak
من هیچ نمی ترسم از حادثه شب ها
شب ها که سحر گردد از گردش کوکب ها
نشناخت مقام خویش افتاد به دام خویش
عشقی که نمودی خواست از شورش یارب ها
آهی که ز دل خیزد از بهر جگرسوزی است
در سینه شکن او را آلوده مکن لب ها
در میکده باقی نیست از ساقی فطرت خواه
آن می که نمی گنجد در شیشه مشرب ها
آسوده نمی گردد آن دل که گسست از دوست
با قرأت مسجد ها با دانش مکتب ها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş