بخش ۱۱۱ - تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود
ا اقبال لاهوری
0
Altın Yaprak
تو کیستی ز کجایی که آسمان کبود
هزار چشم براه تو از ستاره گشود
چه کویمت که چه بودی چه کرده یی چه شدی
که خون کند جگرم را ایازی محمود
تو آن نیی که مصلی ز کهکشان میکرد
شراب صوفی و شاعر تر از خویش ربود
فرنگ اگرچه ز افکار تو گره بگشاد
به جرعه دگری نشیه ترا افزود
سخن ز نامه و میزان دراز تر گفتی
به حیرتم که نبینی قیامت موجود
خوشا کسی که حرم را درون سینه شناخت
دمی تپید و گذشت از مقام گفت و شنود
از آن بمکتب و میخانه اعتبارم نیست
که سجده یی نبرم بر در جبین فرسود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş