شمارهٔ ۹
ا ایرج میرزا
0
Altın Yaprak
یاد کردند مرا باز به گلدان دگر
گلبنان دگر از طرف گلستان دگر
بودم افسرده چو گل دردی و بشکفتم باز
نو بهارست به من تا به زمستان دگر
با نواهای دگر تهینت من گفتند
بلبلان دگر از ساحت بستان دگر
عشق هر فکر دگر را ز دلم بیرون کرد
همچو مهمان که کند بخل به مهمان دگر
با چنین گام که نسوان وطن پیش روند
عن قریب ست که ایران شود ایران دگر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş