شمارهٔ ۴۱ - پیام به شیرازیان
ا ایرج میرزا
0
Altın Yaprak
استاد کل فی الکل شوریده است در شعر
تنها نه من بر آنم مردم همه بر آنند
از اهل ذوق شیراز خواهم که گاه گاهی
با خوبرو نگاری چون کام دل برانند
هر عضو او که بینند از عضو دیگرش به
زان عضو بوسه ای چند بر یاد من ستانند
وان گاه با سه انگشت آن لذت از لب خویش
گیرند و رو به تهران از بهر من پرانند
ذرات آسمانی این هدیه روان را
زان جا که باز گیرند در قلب من نشانند
تا من به ذوق آیم شعر و غزل بخوانم
خوبان شعر باید قدر مرا بدانند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş