بخش ۲۵۴ - آزاد ساختن کوش برای جنگ با سیاهان

ا ایرانشان ابن ابی الخیر
0 Altın Yaprak
زمانی فروماند از اندیشه شاه وزآن پس بدو گفت کای نیکخواه ندانم کسی را بدین رنگ و خوی مگر دیوزاد آن بد زشت روی کزآن دیوچهران بسی بتر است دلیر و ستمکار و کین گستر است مرا در دل آید همی این پسند که برگیرم اکنون از آن دیو بند بیارم به خانه بیارایمش دلش خوش کنم سخت بستایمش سراسر بدو بخشم این بوم و بر سپاهش دهم با کلاه و کمر بکوشد شب و روز با دشمنان ز بن برکند بیخ آهرمنان به مردم کند کشور آباد و گنج تن آسان کند مردمان را ز رنج مر این مرز را کس نبندد میان جز آن دیوچهر اژدهای دمان بزرگان همه خواندند آفرین بر آن دادگر شهریار زمین که رای تو برتر ز چرخ بلند جهان را تو هستی پناه از گزند مرآن دشمنان را جز این چاره نیست بترتر ز کوش ایچ پتیاره نیست بفرمود تا قارن پاک رای از آمل به اسب اندر آورد پای به یک هفته سوی دماوند شد به نزدیک آن خسته بند شد ز بند گرانش رها کرد پای سوی آمل آوردش از تنگ جای به کردار دیوی شده تیره روی گرفته سر و روی و گردنش موی چو تن بهره ور کردش از آب گرم چو بادام گفتی برون شد ز چرم فرستاد نزدش بخور و جلاب می روشنش داد و مرغ و کباب یکی جامه پوشیدش از نقش چین به خوشی چو گاه بهاران زمین همی بود یک ماه با رود و می چنین تا بر او نرم شد چرم وی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.