بخش ۳۵۷ - بازگشت کوش به مرز و بوم خود

ا ایرانشان ابن ابی الخیر
0 Altın Yaprak
شب آمد درآمد به اسب سمند دو دیده به روشن ستاره فگند به شب چون پلنگان همی تاختی چو روز آمدی خواب را ساختی چو روزش گذر کرد بر بیست و پنج به شهر هواره برون شد ز رنج چهل بود و شش سال تا رفته بود جهان گفتی از بیم او خفته بود کس از مرزبانان آن مرز و بوم هم از خاوران و ز سقلاب و روم ز بیم سر تیغ آن رزمساز گرفتن نیارست باز ایچ باز ز پذرفتن باژ گنجور اوی همه ساله دستور رنجور اوی ز راه هواره بیازرده بود سوی قریطه شد که خود کرده بود بزرگان آن شهر را پیش خواند بر ایشان همه داستان ها براند که من شهریار شما ام درست از آن مهربانتر که بودم نخست برفتم رسیدم به مرد خدای بیاموختم دانش جانفزای همه پادشاهی روی زمین مرا داد تا خاوران همچنین نه گور آمد آن خوب رنگین شکار سروش آمد از نزد پروردگار مرا پیش او خواند تا آشنا شدم پیش درگاه آن پادشا چنان زشتی از روی من دور کرد ز دانش دلم نیز پرنور کرد بسی گفت و مردم نپذرفت از اوی به نزدیک قبطا نهادند روی که دستور او بود بر کشورش همه زیر فرمان او لشکرش چو قبطا بیامد بدیدش ز مهر نه آن بودش آیین نه آن دیوچهر فروماند و گفت ای نبرده سوار تو گر کوشی آن نامور شهریار میان من و کوش راز نهان بسی هست از کارهای جهان بپرسم اگر راست پاسخ دهی به شاهنشهی تاج بر سر نهی بپرسید چندی مر او را به راز یکایک همه پاسخش داد باز وزآن کارهایی که بودش نهفت یکایک مر او را همه باز گفت پس از سرگذشتی سخن گفت باز همه راز فرزانه سرفراز به رخساره بپسود قبطا زمین سپه سر بسر خواندند آفرین به سر برش کردند گردان نثار سوی کوه طارق شد آن شهریار فرستاده ای شد به هر کشوری یکی نامه نزدیک هر مهتری همی هرکس از جای برخاستند به دیدار او رفتن آراستند فراز آمدش گنج چندانک جای نماند اندر آن پیشگاه سرای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.