بخش ۲۳۱ - داد خواستن مردمان از دست کوش، شاه چین

چنان بود یک روز کز مرز چین ز فرزانه پنجاه مرد گزین خروشان به درگاه شاه آمدند ستمدیدگان دادخواه آمدند که زنهار شاها به فریاد رس که جز تو نداریم فریادرس جهان پاک کردی ز ضحاکیان به نیروی یزدان و فر کیان ز داد تو آباد شد هند و روم نمانده ست ویران یک انگشت بوم زمین را تو آباد کردی به گرز تو کردی به هر جای تابنده برز ز تیغ تو پنهان ستم در جهان ز داد تو بدخواه یکسر نهان جهان اندر آسانی و ما به رنج نه فرزند ماند و نه کاخ و نه گنج گرازی نشسته ست بر تخت چین به رنج اندر از دست او آن زمین درم دار آن مرز درویش گشت ستمکار و بدخو و بدکیش گشت نخواند همی خویشتن جز خدای تو مپسند از وی شه پاکرای