Biliyordum...

biliyordum, unutulmuş günlerden bir gün buzdağlarımın çatlaklarından içeriye kahverengi bir çift gözün pınarlarından dökülen gözyaşlarının ılık ılık sızacağını biliyordum... tekrar boyatacağını kardelenlerimin insafsız fırtınaların titrettiği serçelerimin yıkılmış yuvalarını onarmak için ağaçlarımın zirvesinde kurumuş dallar arayacaklarını kanatlarında taşıdıkları sevdaları yüreğime damlatmak için kırlangıçlarımın geriye döneceklerini biliyordum... bir ilkbahar rüzgarının ansızın gelerek sararmış yapraklarımı uzak iklimlere süpürüp yok edeceğini iğde ağaçlarımın yürek bayıltan kokularını salmak için alemin dört bir ucuna tomurcuklarını inadına yeşerteceklerini biliyordum... çatlayacağını gelincik tohumlarımın asırlardır susuz çorak topraklarımda soğuk kış ayazlarımı gülden alevlerin yakacağını ıssız dağların zirvesindeki sahipsiz kulübemde sımsıcak ellerini ellerime alacağımı biliyordum... küflenmiş saatlerimin kavuşacağımız zamanlara kurulacağını geriye döneceğini terk edilmiş bütün takvim yapraklarının sihirli bir çift güzel elin onulmaz bütün yaralarıma cennet çiceklerinden bir tutam merhem süreceğini biliyordum... ipekten kanatlı meleklerin kucağında meleklerden daha melek kasım düşlerinin geleceğini biliyordum...