Ellerinde

yüreğimi avuçlarına aldığında gördüm ellerinin güzelliğini iğde çiçeği kokuları yayılırken parmaklarının ucundan dörtbir yanına bütün iklimlerin, papatyanın beyazını, menekşenin morunu, gülün alını gördüm ellerinde... güvercin kanatlarının estirdiği rüzgarı duydum ellerinin tenime dokunan sıcaklığında yalnızlıklarında boğulduğum kimsesiz dünyamda kalabalıkların şen şakrak kahkahalarını yakaladım ellerinde... buruşturup bir kenara fırlattığım heyecanlardı ellerinin tekrar bana yaşattığı kanayan yaralarımın merhemiydi parmaklarının her dokunuşu kıpkızıl bir akşamın ayazında apansız, gönlüme ektiğinin sevda çiçeğini, tuttum ellerinde... kupkuru bir kış gecesinde tanıdım parmak uçlarından iliklerime akan sıcaklığını kaçmaya çalışırken sevdanın onulmaz kavgasından yapayalnız sürüklediğim adımlarımla avuçlarının büyüsüne yakalanıp kaldım ellerinde nankör zamanlara yaslardım başımı akşamı olmayan günler, sabahı olmayan gecelerdi yaşadığım efkârımı dağıtmaya çalışırken çaresiz her gece gül kızıllıklarının tutuşturduğu ateşlerle yandım ellerinde yırtıcı kurtların mağaralarında uyurken uyanmak istemediğim kâbuslarımdan ipek kanatlı kuşların kanatlarına binip gökkuşağının bütün renklerine bulanıp ulaşılmaz hayallerin güzelliğine vardım ellerinde bitmeyen takvimlerin geçmeyen günlerinde mahpusluğu yaşarken ölürken sabahlardan akşamlara akşamlardan sabahlara kimsesiz ve sahipsiz çelik tellerden yumaklar yapıp sana hasret günleri ördüm ellerinde umudunu yitirmiş serçeler gibi kanat çırparken sahipsiz iklimlere başıboş çırpınırken kapkara göklerin fırtınalarında sığınıcak bir yuva ararken umutsuz akşamlarda vuslat ağacının en tepesine kurduğun cennet dünyana kondum ellerinde.