Gelmiyorsun

güllerimde saklanmış dillerim, ulaşılmaz dağ başı uçurumlarından seslenmeye çalışıyorum duymuyorsun? yalnızlığımın bilmem kaçıncı mevsiminde yapraklarını döküyor bak senin kokunun sindiği iğde ağaçlarım... gelmiyorsun... yüreğimi çatlamış ayaklarımda eziyorum kan yerine senin rengin damlıyor dört bir yana dolunaylarımı karanlık gecelerin öğüttüğü değirmenlerde unufak oluyor seni çağıran her hecem gelmiyorsun... aynalarım kırık mı ne? göstermiyor artık nefesinin ılık buğusunu... gündüzlerimi aydınlatan kahverengi bakışların yitip gidiyor kirpiklerimin arasından hayallerimde uçurduğum uçurtmalarım ıssız dağ başlarında kayboluyor gelmiyorsun bütün cemrelerim buz tuttu bak, soğuk rüzgarlar sarmalıyor artık senin ısıttığın ellerimi... bozbulanık sellerde kaybolmuş adreslerin, kaybolup gidiyorum çaresiz ayak izlerinin tozlarını aradığım her sokak başında... yüreğim ayaklarıma tutsak, ayaklarım paslı prangalara sana ulaşamıyorum... sen gelmiyorsun...