Gizemliydi Bakışı

Bir akşamüstü, gözlerimi çalıyordu nüshan Öylece teslim olmuştum bakışındaki esrara… Yakalamıyordum zamanı ve arda kalıyordum, Bilinmezliğinden boş kalmış bir duvara… Acı akıyordu bir gözünden, diğeri gaflette Sanki o an sadece benim içindi o bakış, Duruyordun işte gözlerimde, yalvar yakarış… Satırlarıma doğuyordun, boğuluyordun Kurtarılmayı bekleyen hayatlar buluyordum, Sen geliyordun, bakışın gidiyordu ardın sıra Yüzünün güneşe teslim vaktin de, kör oluyordum Dökülen gülüşlerini topluyordum peşin sıra, Yanık kokusu sinmiş, yüreğimde duruyordun Saçların uçuştu mu, okyanusları alırdı kasırga… Bakışında saklanmış bulurdum, bir ince sızı Sesin yoktu, ne zaman kaptırmıştın rüzgârlara? Benim dilimde buluşurdu, geçmiş zaman ağrısı, Ne vakit yüzün diye bakınsam boşluklara, Salınıp da yürürdü önümden, bir göçmen kızı… Ve yakamoz vururdu, Maltepe sahilinde dalgalara Bilinmezlik akıyordu yüzünden, gizemliydi bakışı. Bir zaman kavramında buluyordum kendimi, Aklımı yitirmenin eşiğinde, bir an duruyordum Anlam veremediğim boşluklar sarıyordu beni, Sen Eminönü'nde balık ekmek yiyordun… Gözlerim güneşe daldıkça, değişiyordu suyun akışı Bir göçmen kızı salınıp da geçti önümden Ve gemilere sarılıp gitti, kaldı bana gizemli bakışı.