Güneşine Hasretim

Kapkara bulutlarımın arasında beliriyorsun Kararan gündüzlerimin Karanlık ufuklarına Sımsıcak güneş misali Doğuyorsun ansızın Işıl ışıl ve sıcacık Soğumuş bedenim ısınıyor Ilık ılık eriyor bütün buzullarım Cennetten getirdiğin sıcaklığında Filizleniyor bütün kurumuş dallarım Ben eriyorum Ellerim eriyor ellerinde Gözlerim eriyor gözbebeklerinde Eriyorum... Sonra bir fırtına oluveriyorsun ansızın Azbeyaz bulutlarımda esiyorsun buz gibi Yıldırımlarını salıyorsun göklerime Buzdan kılıçlarla doğruyorsun İpekten parmaklarında ısıttığın ellerimi Alıyorsun da Cennetten getirdiğin sıcaklığını üzerimden Buz kesiyor birden filizlerim Ben donuyorum Ellerim donuyor ellerinde Gözlerim donuyor gözbebeklerinde Donuyorum... götürme cennetten getirdiğin güneşini bak görmüyor musun filizlerim yeniden yeşerme bekleyişlerinde ellerim ellerinin gülden kıvılcımlarına gözlerim gözbebeklerinin kahverengi alevlerinde yanmaya hasret... ısınmak istiyorum artık güneşine hasretim...