Sen Yoktun

Sunu; Sen içimde bir yerlerde inatla öldürmektesin kendini, Akşam, ıtırlı bir şarap tadıyla seni kanatmaktadır katar katar giden kuşların saklı umutlarında, Ölümsüz bir aşkın matemini tutar gibi, gün giyinmektedir geceyi, Saklı boğuntularıyla, eskimiş bir kapının gıcırdayan sesinde Seni çıkagelmiştir ayrılık… Sinan ELDEM I. Üşüdü çırılçıplak yüreğim Sere serpe bıraktım sokaklarına Ağladım yapayalnız yağmurlar yağarken kurak topraklarıma İnadına ağladım sen yoktun II. Çay demledim her " demki gibi her dem kapkara Sigarayı bıraktım sararmıyor parmak aralarım ve zehir zıkkım kokmuyor artık Bir dilim ekmek yok artık soframızda fazladan ve senin tabağın eksik Eksilttik evimizden bir köşeyi bir taraf hep yasta, sen yoktun Gözyaşlarım oluk olup akarken ellerin yoktu O öpülesi sımsıcak dost elin Hasretim Sen yoktun… III. Köşe başı yalnızlıklar sardı her yanımı Her köşe başında sen kaldın kaldırımlarında memleketimin Her kaldırım taşında ayak izlerin Hepsini bir bir saydım ama sen yoktun IV. Eylül sohbetleri dizilir oldu boğazıma Eylül yağmurları gibi akıp giden Eylüller yaşadık sımsıkı omuz omuza Sokaklarımı kirletti bu kez Eylül senin izlerini aldı gitti memleketimden Bu sancılı gecelerime inat sen yoktun Gitmek değilmiş çözüm aramak dertlere Oysa bütünüyle kaçmakmış gitmek Gittin işte gittin de ne oldu sanki V. Gecesinde boğulur oldum karanlığın Haritamdan sildim bir şehrini daha Ve sildim takvimimden bir ay'ı daha bir ay adı Eylül Her yanı hüzün her yanı acı her yanı talandı, Dedim ya ulan dedim ya yalandı VI. Firari yüreğim artık bende değil kendi dertlerimin gölgesi bile yok artık gönül kıyımda Şimdi yaşanacak bir acı varsa bütünüyle sanadır kanayan yüreğimden Sigarayı bırakalı beridir senin açtığın yaralara basar oldum tütünü Dost sancısı daha zormuş hele yanında olmayınca dostun Ağladım her gece senin acılarına sen yoktun VII. Bu kaçıncı gece oldu bilmiyorum ağır darbesini yaşıyorum ayrılığın Kaçıncı kezdir yazıp yazıp siliyorum kaçıncı kâğıdı paralıyorum bilmiyorum Ve bilmiyorum senin gözlerinden süzülen yaşlar kaçıncı vuslata şahitlik ediyor Bende burada işte hani şu küçük şehirde seni anıyordum sen yoktun Bir yüzüne hasret değilim artık dost yüreğine değil artık bir Aramızda kıvrılıp geçen yollara inat anımsıyorum yüzünü Ayrım sıyorum ağlamaların gülmelere olan kastını Ve anlamıyorum yalanın gerçeğe verdiği acıyı IX. İşte bak karmakarışığım kör düğümüm İki bilinmeyenli bir aşkın tek şahidiyim Vebali ağırdır aşkların kaç gözyaşı temizler beni Ve kaç gönülle sever seven seveni Parçalanıyordum sen yoktun X. Perde çektim artık bütün Eylüller üstüne Nasıl bulut kapatırsa güneşin aydınlığını öyle kapattım eylülde ayrılıkları Ve bu aşkın gözü yaşlı sayfalarına ihaneti işledim Ama sen yoktun.