İki Gözüm

I Ah iki gözüm! İlahi bir yağmur gibi Birbirimize sağnak sağnak dökülüşümüz Kurşuni sabahlara nur gibi doğuşumuz. Biraz nahiv, biraz ürkek Alabildiğine mahzun… Ve karda açan gül gibi Gözlerimizdeki gülüşümüz… Hiçbir coğrafya hapsedemese de bizi Her vuslatımız gurbete gebe kalsa da Her gün batımında bir kez daha tutuşturduk Mavi adına ne varsa… Her yanışımızda buharlaştık Yağmur olup aktık batıdan doğuya Sonra bir daha ve bir daha yandık Nadan çözemese de bu sırrı Ve kararsa da konduğumuz bulutlar Nihayetinde Hep kendi kandilimizle aydınlandık… II Ah iki gözüm! Kuzguni boşluk ki bu firak Narına yandığımız, çilesine yakıldığımız Öyle kör bir kuyu ki mesafeler gülüm, Sorma gitsin Her düştüğümüzde ufaldığımız Ufalandığımız… III İşte böyle iki gözüm; Üzerimize deri gibi kuşanmışız özlemi Benim sol omzumda hançer kesiği Senin kürek kemiğinde kurşun yarası Besbelli Sebepsiz olmayacak ölümümüz Ve mazeretsiz… Değil mi iki gözüm?