Kurşun Dökülüyor Kulaklarıma

Yenildim galiba şu akıp giden zamana Zoruma gidiyor bu talihsizlik Bu muydu "o"nsuz hayat Garip bir alınganlık var çatlamış aynalarda Acı bir karanfil kokusudur içimi bayıltan Çatlamış dudaklarımda anlamsız bir sızı Binlerce imza alnımda toplanmış sanki Beynime çivilenmiş bir özlem Ne göz görür Ne de kulak işitir şimdi İlk yaz güneşini bekler gibi üşüyorum Çözülmeyen bir sır gizlenmiş gözlerime Nereye baksam hep "o" Şu yaşlı tamburdan dökülen ezgi "Bizim şarkımız" değil miydi bir zamanlar Kim söylüyor/kime söyleniyor Canevime saplanıyor bütün melodi Kurşun dökülüyor kulaklarıma Yok edilmeli bütün takvimler Kırılmalı ne kadar saat varsa Kim Nereye gizlemiş -bensiz- vuslatı Çürümüş ceset Yanık bir can -ondan- sonrası Anladım/sadece benim payımda korkular Yine serseri sokaklara düşüyorum