Sen Gidersin

bir akşamüstü yalnızlığımda bırakıp ellerimi gidersin ya arkana bakmadan, kıvrılıp bir sokağın köşesini ürkek bir ceylanın tepelerde kayboluşu gibi.. bir dağın üzerime yıkılışı gibi gidersin sen gidersin, sensizlik ölüm olur... düşerim zamansız ölümler celladının eline savrulup giderim uçsuz bucaksız uçurumların gün yüzü görmez kuytuluklarında elimi uzatırım da tutup çekesin diye mahzun, bakarım gözlerinin derinliklerine çaresiz düştüğüm sessiz kuyulardan... oysa ne sana duyuracak sesim kalmıştır artık, ne de sana koşacak ayaklarımda derman... bir denizin buhar oluşu gibi gidersin sen gidersin, sensizlik ölüm olur... sen gidersin rüzgarlar alır sesimi haykıramam arkan sıra zaman yanıp giden ateşlerin külü olur buzdan heykellere çarpar sesim gurbetler büyür dağlar gibi yüreğimde yollar kaybolur gider önümde gökkubbenin omuzlarıma çöküşü gibi gidersin sen gidersin sensizlik ölüm olur... ölürüm...