Ak Güvercinim
İ
İrfan Yılmaz
0
Altın Yaprak
Beraber süzülürdük gökyüzünde engine.
Ayrılmaz iki seven... Benim Ak Güvercin'im.
Nasıl düşmüşler dendi, böyle dengi dengine:
Neredesin şimdi sen? Benin Ak Güvercin'im.
Artık sen yoksun diye hüzün almış Dört yanı.
Kanatlarım uçmuyor, sanki çekilmiş kanı.
Nasıl unuturum ben, âşık olduğum anı?
Yanağımda ilk busen... Benim Ak Güvercin'im.
Senin dinmez hasretin varsın bağrımı ezsin.
Sevgi yüklü kanatlar, rüyalarımda gezsin.
Feryat figan eylesem, artık geri gelmezsin!
Toprağa düşmüş beden... Benim Ak Güvercin'im.
Sensiz yaşanmıyor ki... Dinliyor musun melek?
Dünya bizim olmuşken, nasıl ayırdı felek.
Kanadından hatıra, kardan beyaz bir telek:
Beyaz ötesi bir ten... Benim Ak Güvercinim.
Ölene dek sürecek bir hicranı bindirdi,
İçimdeki sevinci, mutluluğu sindirdi.
Enginlerden eşimi, yere cansız indirdi!
Yazgıya boyun eğen... Benim Ak Güvercinim.
Sen Dünyamdan göçeli, Dinmez artık bu sızım.
Sensiz kanat çırpamam, yuvamızda yalnızım.
Gökte en parlak iken, kayan benim yıldızım:
Gencecik yaşta giden... Benim Ak Güvercin'im.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş