Kayıp Gül

Göçebeyim, ahlıyım Bir garip bülbülüm ki; bütün ömrüm çileli Başım efkâra yaslı gülüm bildim bileli Bir damlacık kalbime düşlerimden yadigâr Umuda kanat çırptım, menzil uzun hileli Aradığım bir gül ki; dikenli dalda nigâr Gözlerimden yaş aktı, kanatlarımdan rüzgâr Gönlümün gülistanı Üç deniz melteminde; büyülü yarımada Ovalar aşka düşer, karlı dağlar inada Deseler de: Bu yerde, büyülü bütün güller Firarî bir umutla yüklendim hep kanada Duydum ki bu diyarda alev korunu tüller Ne gelecek söndürür ne geçmiş zaman küller Gözlerimi akıtıp Has bahçenin içinde gözüm daldı engine Uzaklardan bir gülün kapılıp ahengine Akla isyankâr gönül dinlemez ki nasihat İlk bakışta vuruldu gülün kızıl rengine Has bahçe tekin değil, güller efsunlu heyhat Göz gezdirsen söz olur, el uzatsan kabahat Yazdırıyor destanı Aşk demişler adına; yasak konmuş rumuzu Kime sorsam yutkundu cevapsız sorumuzu Dilin bana dönmüyor, rüzgâra söyle bayır Kaç tuzakla örmüşler yasaklı korumuzu Has bahçede gülüm var gel de gözünü ayır Bedenim buz kesilmiş, yüreğim cayır cayır Nazlı gonca gülümse Sabır yalazlı sicim; gözlerim yandı onca Ey koşullu düğümde çözülen narin gonca Toprağına gülümse zümrüt renkli atlasın Uğruna biçimlensin dört yapraklı bir yonca Yediveren buğusu sevincimi katlasın Bülbülü çatlatmadan, tomurcuğun çatlasın İnadından cayıp gül Uzaktan seyre daldım; gözlerim dolu dolu Buhurla talazlanıp tütsülenmiş aşk yolu Kaç mevsimdir bilinmez daha şafak sökerken Kanatlarım dökülür, halsiz bırakır kolu Hicran kurşun yüküyle yüreğime çökerken Zerre zerre eritip, dirhem dirhem dökerken Gülün tebessümüdür Bir yakudî gülüş ki; akıl hisle elendi Sıyrılan nazlı gonca kızıl gönül çelendi Son tomurcuk yaprağı tülünü soyamadan Kor kesilmiş avuçla yüreğim pençelendi Tacın efsunkâr rengi gözümü boyamadan Tütsüsüne bayıldım, seyrine doyamadan Bülbülün sermest anı Göz yanıldı sanıyor; inanılmaz efsuna Bülbülün feda olsun gülüm boyun posuna Alevin sinesinde kâlbi eridi buzun Seher yeli gamzeden tütsüyü suna suna Bu doyumsuz şöleni süzmesem uzun uzun Başlangıcın en başı sonu olur sonsuzun Sislenmiş anılarda Olmaz olsun dediğim; bahtımda kara leke Dinmez figânım oldu içimi çeke çeke Dalı kesik, gülüm yok! kesilmişti soluğum Bu ayrılık gönlüme hüznünü eke eke Hiç başlamaz olsaydı dediğim yolculuğum Göze şebnem düşürdü, kâlbe dikenli boğum Yıllarımı sayıp gül Gönül duvarlarımı öylesine ördüm ki Başkasını görmedim bilirsin ben kördüm ki Zaman koşar adımla beşer beşer atlamış Aradan yıllar geçti derken bir gün gördüm ki Fire vermeyen hüznü sanki dörde katlamış Göğsüm paralanırken, sabır taşım çatlamış Bu sevdanın uğruna Bende yönler karıştı; vuslat pusulasında Gül şebnemi sanılsın, gözyaşım sulasın da Boynum taşımaz oldu başım kirmana benzer Sanki silah kalmamış cellâdın zulasında Değil mi ki ayrılık ketum fermana benzer Cellât gelse Lokman'a, infaz dermana benzer Ömrümü harcayıp gül Bir gün isyan edersem; tek diken yarasına Gündüz tütün gece tuz basılsın arasına Sitem etmem gene de ödül diye bakılsın Tutulan nutkum olsun tutkumun sarasına Yediveren dikenler ellerimde çakılsın Alev tütsün gözüme, dilim korla yakılsın Gözlerim Gülistanda Efkâr sarmış başıma; bedenden alır hıncı Zalim rüzgârla esen Demokles'in kılıncı Heyhat ki gülistanda kesik bir dal izlenir Nasıl yüklendi bilsen göğsüme kor basıncı Üşüyen cemreler ki, can evime gizlenir Buz dağları erirken, denizler bankizlenir Aklım sende kayıp gül Dil bülbülde figânî; göz buğulu pencere Hangi zalim elinden çıktın meçhul sefere Umutsuz beklentide ufku taramak kaldı Akıl, gülün peşinde uçup gitmiş bir kere Fîzan'ın çöllerine düşmeme ramak kaldı Bana: ''Kayıp akılla kaybı aramak! '' kaldı ........ Göçebeyim, ahlıyım... gönlümün gülistanı Gözlerimi akıtıp yazdırıyor destanı Nazlı gonca gülümse inadından cayıp gül Gülün tebessümüdür bülbülün sermest anı Sislenmiş anılarda yıllarımı sayıp gül Bu sevdanın uğruna ömrümü harcayıp gül Gözlerim gülistanda aklım sende kayıp Gül