İstanbul'da Bir Köy Çocuğu

(Dost şair Galip Sertel'e) Ben bir köy çocuğuyum Beş yıldır uygarlaşmaya çalışırım Dünya kenti İstanbul'da Bir Deliorman köyünde geçti Çocukluğum ve sevdalı yıllarım Şimdi kentlileşmek için Ek işler peşinde yorulurum Gözüm hep parada pulda... Ben bir köy çocuğuyum Köylülükten arınmağa çalışırım Dünya kenti İstanbul'da Saflık levhası alnımda durur Tez fark eder bunu şahirliler Kazık atma iştahı uyanır Şehir uyanığı nice kulda. Ben bir köy çocuuyum Köylülükten silkinmeye çalşırım Şehirlerin şahı İstanbul'da Yılların akışını fark edemem Çocuklarla meşk ederken bir okulda Aylar gün gibi yuvarlanıp giderken Kira günü gelip dikilir karşıma Burada herkesin gözü parada pulda... Ben bir köy çocuğuyum Kibar bir şehirli olmaya çalışırım Şairler ve mafya şehri İstanbul'da Anılar bırakmazlar yakamı Rüyalarımsa hep köyüme götürür beni Hayvancıklarım aç ve susuz kalmış Kuru tütütnüm bahçede ıslanmış Yatağımdan yay gibi fırlar doğrulurum Kendimi tekrar İstanbul'da bulurum.