Gün bana üşüyor...

İniyor şiir usulca Dem tutuyor gözlerin... Tokana söylemlerinde duyarsızlığıma Derinden bir uzun hava eşlik etmede Düşüyor sessizliğim Tende dokunuşlar ağlamaklı Gün suskun bir operette diva Çekiyor arpın tellerini zaman Gülüşün ekiyor sevdayı ruhuma Dolanıyor göz pınarlarıma sen yokuşları Gece öyküleri sarıyor hasreti Dingine çalan arzular suslarda! Bir düş açılıyor sere serpe Tan ağarıyor usul hamlelerle göğsünde Serinliğine kavuşuyor sessizce esaret İvme kazanıyor düşünlerim beklemsiz Gece yağıyor üzerime Dolanıyor güz tutkularında vuslat Gün bana üşüyor...