Ağlamakli Çalayi Kemençenin Yaylari

Ha bu dağın zirvesi kar idi boran idi Temel'le benim adım aşk idi sevda idi... Ondördünde kız iken verdiler beni ona Onbeşinde doğurdum yaktım bahtıma kına Sabah inek sağayip gidiyidum tarlaya Önde Temel yürüyi uyayidum arkaya O varırken kahveye vururidum tırpanı Ter dibimden çıkardı anaridum babani! Dizilirdi sırtıma öbek öbek odunlar Ula Temel adini yali kazuk kodular Yorgun argın döniydum ben ocağun başina Temel hala kahvede zehir gattum aşina Öylede efelenip girerdi ki içeri Dersin köyün muhtari canı çıka serseri Uşaklari yatirip bir nefes alacakken Gelir girer kanima yorgunluk atacakken Sormaz kari mutlumu gecelerin ardinda Yan gelip uzanayrum o da bunun farkinda Yunusum sevdalandi Ayşe kadın kızına Koşunca yetişemem o gavurun hızına İçim içimi yeyi gaynanaluk bir bela Duyar rahmetli bubam okur rüyamda sela Düğünümüz kuruldi sıra sıra yemekler Davul zurna vuruldi horon tutti veletler Temel gelmişti aşka çekti belden silahi Ondört kurşun saydirdi okuyiken ilahi Bir çığlık kopti geldi gelinumun ağzindan Düşti toprağa kaldi taze fidan dalindan Yunusun kucağinda al kanlarda Cevriye Koşup yetişti köye jandarmayla devriye Civan köşede ağliy diyki ne ettin buba Gelin yerlerde yatiy üstüne çektuk urba Adetunuz batasi silahsız olmaz miydi Hiç yolina gidenler bu sesi duymaz miydi Ağlamakli çaliyi kemençenin yaylari Bitmez köylerde ölüm bizde hasat aylari