Güneş Soyunmasın Gözlerinde!

Irağında sırılsıklam bir sevda Çözerken yalnızlığın düğmelerini bir bir Tut gözlerini d/ağlamasınlar... Cana vurur sevda şavkı gün be gün Ürperir sen yanım biteviye aşklara Sözlerine eş olur orkideler İşlenir kanaviçe misali fasl-ı şevklere Susar geceler ayaz dokuntularda Döşenir beklemler sessiz umarlara Avuçlarımda sensizlik gölgeleri Dökülür canhıraş figanlarımla ... Sana uyanmak sevgili!... He de Gözlerine kurulsun bu yürek Dolaşsın bedeninde günah esintileri Çıksın sözlüklerden sensizlik anlatıları Dudaklarına yerleşik gülüşler Alacakaranlık düş yolculuğunda Tan yığını k/özlere dönüşsün Gün doğumunda savrulurken saçların Kâküllerine ben işlensin Nefesin karışsın tan yeri esintilerine Sevda demek sen olsun... Aşk dediğin sensiz s/ağır! Yol gözlemlerinde Nazarlar hıncahınç sen adaklarında... Bir ebruli sarılırken düşünlerime Sevdaya ait nice şarkıların Ruha işleyen t/aksim geçişlerinde Nefes almaksızın t/adarım seni... Gül ben tutmuş ahdım! Sen seslen güneşe! Soyunmasın gözlerinde...