Eskiler

Güneşi soğuttular her biri gözümüzden Uykuyu kaçırdılar her biri gecemizden Gönlümüzü çaldılar onlar ki göğsümüzden Nağmeleri aldılar sazdaki telimizden Unuttuk artık bitti o gönül fırtınası Tatlı bir hayal çıktı gönlümüzün yarası Unutuldu dudaklar unutuldu manası Oldu gerçek olanlar boş bir zaman aynası Her biri eski oldu her biri gözümüzde Eski bir zaman kaldı kıvrılan dilimizde Kimisi kara duttu kimi kokardı leylak Onlar ki yalan oldu onlar ki oldu toprak Eski sevgililerdi bir zamanlar özlenen Eski zamanda kalan o sevdaydı ağlanan Ateş misali bakıp ceylan gibi kaçanlar Gönül bağını yıkıp hani bizi yakanlar Kimi şirin züleyha aslı Kimi leyla kara kaşlı al yanaklı Bizki mecnun susuz çatlak dudaklı Bizki ferhat aşkı ile inatlı Eski sevgililerdi eski zaman oldular Eski anılar ile hep geçmişe doldular Onlar hatırladıkça aklımıza kondular Eski sevgililerdi anılara uydular Zaman bir sağnak gibi geçti üzerlerinden Zaman oldu bir hırsız aldı hep elimizden Kaçamadık zamandan kırılan aynalardan Alındaki kırışık saçlardaki beyazdan Bembeyaz bir gül olup çıktılar al yanaktan Eski krallar gibi eskilerde kaldılar Onlar günahımızdan cehennemde yandılar Fermanları varmıyor artık gönül şehrine Bilmiyorlar ki dalmış her kes kendi ömrüne.