Gözler

Kara gözlüler Anadolu kokar, ibibik bakışlı gibi gelir bana. Yeşil gözlüler ürkütür beni, Kuzey Avrupa'nın karlı tepelerini hatırlatır hep. Kahverengiyi oldum olası severim, Ama onlar da yabancıdır ruhuma, Tanımaz beni, okumaz yüreğimi. Ela gözlüler sevimlidir, Gecikmiş bir baharın, Yorgunluğunu okurum onlarda. Maviler, ufuklar gibi uzak, Deryalar gibi sonsuzdur; Sıcaktır; ama ısıtmaz beni. Herle benli benekli gözler, Sarsar benliğimi, Korkarım onlardan. Bakmayın öyle durgunluğuma, Bu gözler bitirdi beni. Yorgunum dostlar, yorgunum; Yorgun da olsam, Ben aslında Gözün rengine değil; Gülüşüne vurgunum, Bir bakışta öldürüşüne vurgunum.