Sevgi Ve İnsan

(Ağabeyim Mehmet Emin Bayar'a sevgilerimle...) Sevgi, yüreğin yanması, Acılara katlanıp Her derde dayanması. Sevgi, cisim olmadan da ismin Dillere dolanması, Kâinattaki her nesneyi kişinin Sevgili sanması... Sevgi bir fikir, Her şeye şükür, Bitmeyen zikir... Sevgi, serapa koşmak, Koştukça ferahlamak, koştukça coşmak… Sevgi, ruhun kanması, Bedenin aldanması, Sevgili hayaliyle yatıp Hasretiyle uyanması... Sevgi yardırdı dağları Ferhat'a, Sevgi koşturdu akıncı ceddimi, Serhattan serhata. Sevgiyle coştukça gönüller; Cehennemî ateşten, Açıldı birden güller. Sevgiyle yanıyordu Züleyha, Ama kavuşmak ne mümkün? Sevgiyle teslim olmuş bir kul Allah'a. Kinle dolu gönüller, inanmasalar bile, Beşikteki bir bebek sevgiyle geldi dile. Sevgi, çok ağlayıp az gülmek, Sevgi, ölmeden ölmek... Rabbimin arzusuyla göklere yükselmek... Sevgi bir sürur, Sevgi bir hoş... Sevgisiz dünya mı? Bence bomboş