Bir Figan Ki

Kararan bir geçmiştir sevdamız Avuntusuyla dönüp durduğumuz Düştükçe içine zamanlı zamansız Sararır benzimiz Solar benzimiz Yürürüz ardı sıra Önümüzde gölgesi Vurgunu olduğumuz Ve bizi vurandır sesi Yalımlı alevler yakarken ruhumuzu Daraltırken içimizi çelikten mısralar Kırılıp kalınca elimizde El uzattığımız dallar Sızım sızım sızılar Bir dostun hasretiyle içimiz Ararız geceler boyu bir hayal olanı Zaptetmesi zor acılar içinde Düşüncelerimiz fiskeler şafakları Ve akıtırız göz pınarlarımızdan Sevda renginde yaşları Yükselir yaralı canımızdan Ruhumuzu ele veren bir figân Bir figân ki; Yerin ve göğün dinlediği...