Paylaşmak Uğruna Elde Ne Kaldı?

'İki sevda neferine...' Ah... Geceyi saran yalnızlığımda çıksaydınız karşıma keşke Taşıdığım gerçekten yorulduğum saatlerde Elimden Elimden tutsaydınız keşke Sokakların bir canlı sesinin hasretiyle yandığı Ruhumun sırlarını açacağı saatlerde Sigaranın dumanını göklere Hırsla savururken ellerim Ve bir yetim avazı gibi çınlayan sessizlik Bir köşe başında bekleyen benim İki damla gözyaşı için sızlatırken içimi O saatlerde İşte o saatlerde rastlasaydınız Ve görseydiniz halimi... Bağırları ateşle dağlanmış kavga erlerinin Ruhlarından dökülürken yenilgilerinin matemleri Ey sabır Ey sabır diyerek Tırmalarken boşluğun bedenini Ey Yüreklerini karşılıksız sebil etme yolunun başındaki Sevda neferleri Söyleyin Söyleyin ki bileyim Yaşamak Zamanı sevmek Yaşamak Zamanı anlamak Yaşamak İtaat mi etmektir Yoksa yaşamak Zamana kendinden bir parça mı bırakmaktır Diye haykıran bir zihnin sesidir Bu dinledikleriniz Paylaştıkları ise Düşünü yitirmiş olanların acısıdır Ve bir fikr-i sabit haline gelmiş şu soru Yormaktadır ruhunu Paylaşmak uğruna elde ne kaldı?