Bu Bir Türkünün Sesi

Belki toprağın mateminde bir yağmur Ya da yaprakların dansını ima eden Kimi zaman kumruları, ve kimi zaman da Kuzuları bile coşturan bir ses bu. . . Bu o türkünün sesi. Allı-duvaklı gelin giderken bu türküyle, Hatta Fırat'tan geçerken bile Bu türküyle uğurlanmıştı, Eş-dost da bu türküyle selamlanmıştı. İşte bu o türkünün sesi. Bir Ankara havası vardır heyola! "Çiçek Dağı" da bir başka hava, Yöre yöre uzanır dillerde Her yörede kendi öz tadında. Aşıkların dilinde, sazın telinde, Rüzgarın sesinde, kuşların bestesinde, Dallardan yapraklar düşercesine Sazımın teline dokunmasam bile. . . Ben hep o türküyü duyarım, O memleketimin türküsü.