Güz
İ İsmail Karakuş
0
Altın Yaprak
Sunduğun laleler
Çürüdü gönlümde birer birer.
Ve ıskaladı zamanın esrik değirmenleri
Geçen günleri bir çağlayan hızıyla.
Ey güz daha da soğu!
Dondur şımarık hanendelerini beynimin.
Öldür onların benliklerini,
Benimkinden hemen sonra.
Ve kışı çağır akabinde,
Çabuk olsun seri cinayetlere.
İçimin kardanadamları
Çoktan astılar kendilerini,
Kışın geldiğini bilselerdi keşke.
Ey güz
Soldurduğun yaprakların ahı,
Gözlerimde tutuşurken
Sen misin
Masum ve ağlamaklı uğultular fısıldayan.
Affetmem!
Yaprakların ayini bitmeden,
Ve ölülerini gömmeden boşluğa.
Ey güz!
Gönlümü salıverdin
Kendi yalnızlığına
Gel de bir laleden dinle
Senin ölüm seanslarını,
Ve laleye sor
Ölen tüm aşklarını.
Ey güz!
Sunduğun laleler
Çürüdü gönlümde birer birer
Sen laleyi öldürmüşsün zaten
Benim ölümümden az önce.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş