Sesinle Hayatıma Taşınan İntihar

göğün sesini yüklenen yağmuru düne bırak dün ki; düşlerime diktiğim ceplere yağmur doldu ki onlar ellerin içinde ellerim üşüyor. Ağaç gövdende taşı ölümün serinliğini yarına Bedenin ki bir gemi, yüzmez sularımda Bedenim ki kaptan,defter tutacak bir seyri yok yanında. Mesaisi biten güneşi sen uğurla alııştım karanlığa,geceyi ben beklerim. senden sonra görmüyor bekaretini kaybetti gözlerim Duyduğum yerde, tozlanmış cümleler var kurulmayı bekleyen sildikçe daha gür çıkıyor izler gidişin değil,sesin taşıyormuş intiharı hayatıma meğer.