Hasretinle Yaşıyorum

Hasretinde bazen yağmur olup Geçeceğin yollara gül tohumu ekiyorum Sen ise ; Ayaklarınla yüreğime bassan bile Yüreğimin acıdığını düşünme. Ben , her adım attığında, Yüreğimden öptüğünü farzederim. Hasretin çöker hüzün bulutlarıma... Yüreğine düşen her damla, Kurumuş güllerin yüreklerine " hayat " olur. Ben, sana ağladıkça Güllerin daha güzel açar, Bilirim. Ben, sevdana yandıkça Baharlar hep gülüşlerinde konaklar. Hissederim..... Yüreğin, aldığım nefes olmuşken, Toprağa sarılan sarmaşık gibi Geceye uzanan ışık gibi Hasretinde bile " sana " sarılıyorum. Aldırmıyorum hasret yağmurlarına, Yokluğunda bile yaşıtıyorum seni. Sakın üzülme sen; Ben; seni sevdikçe nefes alıyor, Seni özledikçe yaşıyorum...