Kelebekler Hiç İki Bahar Görür Mü?

İ İsmail Sarıgene
0 Altın Yaprak
Sen, baharın nadide gülüydün. Sen, sevgiye adanmış bir ömürdün. Bülbüller şarkılarında sana yanardı. Toprak ise yüregini dallarına açardı.. Rüzgar bile susardı kokunda. Sema, nazlı nazlı düşer Rahmet olurdu dalında... Bir gün ; Kanatlarımın üşüdüğünü, Dallarının solup teninin öldüğünü gördüm. Kış mevsimiydi rüzgarla gelen.. Kış uykusuna dalacaktı o gözlerin. Toprağa uzanıp bahara açacaktı o yüreğin. Hüzün çöktü küçük yüreğime. Elbet sana olan aşkım bitmeyecekti.. Sen sonraki baharda tomurcuk açacaktın. Topraktan aynı güzeliginle kalkacaktın... Ben ise; yalnızlıga kanatlanacaktım.. Yağmurlar yağsa , Baharlar uzasa diye kaç kez iç geçirdim. Hasret bulutları düşse de, Bir gün karlı sabahlara uyanacaktık Sen; gözlerini baharda gülümsemek için Hulyalara dalacaktın... Ben ise sonsuzluga uçacaktim. Sakın üzülme sevda gülüm. Sevdam hep gökyüzünde olacak. Sakın sitem etme bana; Ne olur anla beni. Kelebeklerin ömrü , Hiç iki bahar görür mü gülüm ?

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.