Parmak Uçların Üşürse

Parmak uçların üşürse Temmuz ortasında. Arsız yangınları doldur yamalı heybeme. Ve yıldızlarınla tutuştur yaralı yüreğimi. Öyle bir tutuştur ki ; Küllerimden güneş huylu çocukların Bembeyaz umutlarını çizeyim avuç içlerine.. Bozkırların dudakları kurursa Gülüşlerinde açan bahar mevsiminde. Gözlerime bırak nazlı bulutları. Öyle bir sök ki gözyaşlarımı yerinden. Kirpiklerimin neminden Gökkuşaklarını dizeyim saçlarının tellerine.. Mürekkebin acı diye düşerse Yüreğinin engin okyanuslarına. Kaldırma beni senli rüyalarımdan. Sanma ki rüyalarımda gülümsüyorum; Her nefesimde senin acılarına yanıyorum. Ne olur acılarını sür suskun dudaklarıma. Öyle bir sür ki; Her soluğumda, Yetim martılar kanatlandırayım dualarımdan. Ellerindeki düş kırıntıları birer birer Karışırsa gecenin karanlığına. Arama beni kör kuyuların dibinde. Ilık meltemlerin koynuna girip Bulutları emecegim yaralı dudaklarımla. Kirpiklerime giydirip nazlı yağmurları, Her damlasında Mutlulukları dolduracağım gözbebeklerine.