Özçatışma

kendinle konuşamıyorsan diğerinle konuşmaya başlıyorsun senin gözünden kan akıyorsa, onun kinden yaş. bütün karanlık giysileri sen, aydınlık olanları o giyiyor. peki sen hangimin gözlerine keskin bakışlarını değdirip onları acıttın, hangimin saç tellerinde geziye çıktı parmak uçların, hangimin yüreğini hoşnut ettin, hangiminki gölgeni gördü ondan uzaklaşan. ışıkları söndürdü biri yine de korkmuyorum yürümekten. etrafımı saran bu dört duvar adımlarımla kanıma boyanıyor. peki bu müzik nereden geliyor, şu, kulaklarımı tırmalayan, kalbime civa yoğunluğu sızdıran. benim bir gözüm vardı. yeşile boyadı değdiği her yeri, ilk bahar koydu Tanrı'nın avuçlarına. ve trafik lambasının ilk renginde geçti.