Uzat Ellerini

Geldiğinde Sana anlatacak nelerim var ah bir bilsen, İçimde fırtınalar kopuyor Kayalıklara çarpıyor yüreğim sensiz Ve senden yoksun bu bedenin Bir tarafı hep eksik Kalbimin çöllerindeki umut çiçekleri soluyor Senin gülümsemeni bekliyor Demir attım yalnızlığın dibine Çıkamıyorum sensiz. Hadi uzat ellerini sana sarılmak istiyorum Yorgun gözlerim Solgun tüm umutlarım Yokluğunun çaresizliğinde eriyorken ruhum Senin gelmeni bekliyor tüm düşlerim Öylesine sahipsiz ki bu yürek sensiz Anlatamam yokluğundaki yetimliğin acizliğini Yüreğim buruk. Kanadı kırılmış bir güvercin gibi Öksüz kalmış ceylan yavrusu gibi Uçurumların hepsi kırılmış ağlayan çocuk gibi Ağlıyorken yağmura karışmış Yüreğim öylesine sana muhtaç ki Bir gülüşünle baharı getir karakışlarıma Umutlarınla yarınlarını bana bırak. Hadi sevdanı bir bavula doldur da Yüreğimin sana ait tüm hücrelerine Sevginle bir ömür boyu konaklamak için gel.