Ah...

-Abdülkadir Bulut'un anısına- Panayırların şairi Olarak anacak ilerde seni Lunaparkların değil çocuklar Pazar yerlerinin, karpuz sergilerinin Ona göre ayarladın gönyeni Böğürtlenlerin şairi, karamukların -Yalnızsın, duyuyorum, onlar kadar- Issızlığını beklerler patikaların Kurulalı beri dünya, siperinde hendeklerin Tek arkadaşları rüzgar Hamarat çömlekgillerin, yakışıklı testilerin Dalgıç edalı bakraçların Çalımla inerler kuyuya hani Kıskandırarak naylon kovaları Çok mu üşüyorsun, şiirine sarın Fesleğenlerin teneke kutularda Orkidelerin değil Asmalı kahvelerin, cep aynalarının Hep de taranmış olurdu bıyığın Kostak şair, işlemeli mendil Bunlar değil, dağıtırım sözü üzgünken Şeydi demek istediğim benim aslında İnsan öldüğüyle kalıyor İnsan öldüğüyle kalıyor, ah Yokluğunun hani kim farkında