Benim Hayatım Saçmalık.

Nasıl bir duygu karmaşası taşıyorum ki içimde? Hani güneş çarptı desem değil; yağmur suyumu doldu içime? Sen arasında bir virgül oluyorum. Özlemleri taşıyorum kambur kalmış cümlelerimde. Varlığın yanında sus pusum, Yokluğunda ıslatmaya kalktığım cümleler terliyor, bir ateş basıyor bedenimi. Söylenmesi gerekenler ne zaman söylenmeli ne zaman çıkmalı ki ağızdan? ki saf gülücükle yanıltıyorum kendimi, Bazen komik bazen olabildiğince ciddiyim, Çelişkilerin adamıyım hani birazda, Tadımda tuzumda kaçık bu aralar, Bir adım sonram sen; bir kaç adım sonrası senden sonraki ben, Orta yolu yok mu anlatımların? Bazen yalanlar söylüyorum kendime inanabilsem unutacağım, Yalanlar yalın ayak gerçekliğime uzanıyor, Bazen iki gözüm kapalı daha net görüyorum gerçekleri, Şimdi suç gözlerde mi? yoksa gözleri yanıltan beyinde mi? Demiştim ya kendimi tanımakta güçlük çekiyorum son zamanlarda. Bazen asabiyim, bazen durgun, bazen olabildiğinde geveze bazen ise suskun. Saçmalıklarımın da ışığı sönmeli, karanlık olmalı her yer ben görmeliyim. sadece içimdekileri. İyide nereye kadar? Aslında gözlerinde bitirmiştim ben tüm cümleleri, ama sen fark etmedin ki, Hadi benim gözlerim kapalı ya seninki? Biliyorum ucuzluk pazarından çıkmış gibiyim, İkinci el saçmalıkları aldım yanıma ve geldim, Yinede beni böyle sev desem sevebilirmisin? Biliyorum katlanması güç biriyim, dedim ya çelişkilerin adamıyım hani birazda, Ama ben bu halimle bile çok sevdim seni, Saçmalıklarımdan bile, O kadar ucuz sevdim sanma seni, Biliyorsun benim hayatım saçmalık.