Benliğimin Kayıp Saatleri.

Yorgun çocukluğumun ve bitkin dolu gençliğimin arasında sıkışıp kaldığım bir günün tam ortasında yaşananların bir sonu olmalı düşüncelerinin uçurum kenarındayım. Gel gitler içinde düşüyorum kendimden, Benliğimin kayıp saatlerinde; içimdeki faali meçhul cinayeti aramaya koyulduğumda kendi suretimi görüyorum. Korkuyorum kendimden ve aynadaki yüzümden, Günlerim olabildiğince yorgun ve argın hani birazda sıkkın benden, Beynim hükmediyor zannedip işlediğim suçların cezasını çekiyorum kendimde, Tetiği çeken duygularımın arsızlığı yakıyor iç dünyamı. Yalnızlığımı tamamlama isteği ile çıktığım bu yolda çalınan şarkı sözleri arasında satır sonu oluyorum, Bugüne dek yetiştirdiğim gülücüklerin surat asıklığı, ve duygularımın vurdum duymazlığı serçe parmağıma kadar işliyor, Bugün cümlelerimden söz aldım; ağzımdan düşürdüklerim ağıt kokmayacak, Bazen düşünüyorum da ben mi yazıyorum bunları diye, Birde yakışıksız, ve kifayetsiz duruşuma bakıyorum, Tam bir arabeskim. Geç kalınmışlık kokuyor artık nefesim, Yaralıda bir gülüşe sahibim zaten, Suratımdan düşen bin parçam, Kelimelerimde her zamanki gibi zehir zıkkım.