Her Yanımdan Ağıtlar Kokuyor.

Tut ki çıldırmış gecelere inat savrukluğum yanı başında, Ayrılığa yas tutmuş sevdalar ağlıyor iç dünyamda. Her yanımdan ağıtlar kokuyor, Korkularıma yenik düşmüş gözlerimde bir çığlık, Haykırışlarım tutarsız ve bir o kadar sabit. Tut ki atar damarlarımız kopmuş, Hislerimizin bir anlamı yok, Karantina zamanlara sıkıştırılmış duyguları taşıyoruz, Sen kokan bu şehri terk ediyorum kendi çapımda. Belki de sandığım şey sen değildin, belki de senden arta kalan kırıntılarımdı, Boş versene hayat her istediğini avuçlarına bırakmıyor ki, Bugün saçmalıklarımın prova günündeyim, Tut ki fırtınalara maruz kalmışsın bir yel almış götürmüş seni, Tut ki yok olmuşsun, yoksun kalmışsın sevdadan ben gibi.