Aşkımı Yolcu Ettim Mecburiyetten
İ İsmet Erkabaktepe
0
Altın Yaprak
Yüreğimin kadranı
Yine ayrılığı gösteriyor
Gözlerimden nemlenen
Ağır adımlarımız,
İçimi acıtıyor
Bir elimde valizin
Diğer elimde
Senin elin
Oysa ağır olan
Taşıması zor olan
Aşkımı tutan ellerin
O kadar hızlı varıyoruz ki
Ayrılıklar diyarı terminale
Göz açıp kapasam
Çok uzun zaman alır
Sana veda etmemek için
Açmam ömür boyu gözlerimi
Bilsem gitmeyeceğini
Elimizden bir şey gelmiyor
Canımı da bu acıtıyor
Keşke senin de
Benim kadar cesur
Olduğunu bilsem de
"Gitme dur, bu kalbin
Senin ellerine ihtiyacı var
Zamanı mı bu ayrılığın
Gönlüme
Böyle taht kurmuş iken"
Desem
Dökülse dudaklarımdan
Gitmemenin olan tüm çeşitleri
Söylesem ölümüne
Gitme gitme gitme
Düşüncelerimi ezen
Otobüs yanaşıyor yanıma
Yarım kalıyor hayallerim
Gözlerinde gitmemek
Bakışları ama parıltılarında
Mecburiyet yansıyor kalbime
Biliyorum mecbur olmasan
Sen de gitmezsin
Neden gönlünü esir edesin
Bu sevgiye...
Zaman
O kadar hızlı ki
Sarılmayı unutuyorum
Ellerin kayıyor ellerimden
Gözlerin nemleniyor
Bir damla yaş
Aksa, gelse buselerine
Oturup yalvaracağım
Gitme...
Farkındasın acımın
Senin de için yanıyor
Ama mecburiyet...
Muavin sesi..
Yankılanıyor kalbimizde
Kan akmaya başlıyor
An ve an
Gözlerimizden...
İşte zaman durdu
Ellerin kopuyor ellerimden
O an duymak istiyorum
"seni sevmedim ki ben"
Yalan da olsa
Ağlamalarım azalır
Sancılarım diner
Sana bu veda edişte
Tüm otogar şahit
Üzüntüme
Ellerinden gelse
Durduracaklar otobüsü
Onlar da direnecek
En az ben kadar
Senin gitmene
Cesur olduğunu bilseler
Benim kadar...
Yavaşça uzaklaşan gözlerin
Yarınlarımı da götürüyor
Canımı acıtan,
Tek yön bilet alman
Yok geri dönüşün gittiğin
Yollardan...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş