Gümüş Teller

Dert küpünde oyun olmaz Kulağında küpe yoksa Günün ilk ışıklarının Seher yeli delip geçer Üşürsün Gün vurmamış Hayal kuytularında Altın bileziktir şıkır şıkır Anılar... Kollarında uyutmaya kıyamadığın Hafiflersin hatırladıkça Rüzgar gibi geçen o ilk gençlik yıllarını El ele tutuşur Yürürken sonsuzluğa Sensizlik güle tapıp Melhem olmaz Ne ilk bakış Ne de edilen o ilk yemin Gururlanıp utanma Ne benden Ne de o ilk sevdiklerinden Yemişler tükenir gibi Düzenbazlık oyun olmaz ise eğer Marpucundan gümüş teller dökülür Sazende kayıklarının Vallahide billahide En güzel yemindir İnanırsan hesapsız...