Uyuyan Toprak
A Ali Rıza Kars
0
Altın Yaprak
Gölgesiz kıraçların aşkı
Kırçıl dağların durgun çocuğu
Buza titreyen, kanatsız göl!
Kırılıyor aynalarında insanlar
Ürkek, tenha, donuksu
Kıvamında ekimin
Tohum öperken toprak
Dönüşler eylül; umut, düşmemiş yaprak
Oyununda ihtiyar
Hüznünde çocuksu
Yaslanılır mı yamacına kehanetin
Gidilir mi gece kuşlarının izine
Nasıl düşülür cemrelere
Kırmızı küle dönmüş
Mavi hâlâ koruksu
Olgunluğundan uzayan güzün
Gümüş teller, ibrişimler salınmalı
Baharın bulanık uyanışına
Bir yenisi olmalı mevsimlerin
Su gibi bir yolcusu
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş