Hayal Tozu

Fındık kabuğunun O ufacık cilvesi Sarayların kapısından sığmazdı Güvercinlerin kafesi Al boyalı kelimeler kim Zamanı pazarlayan ne Zemzem suları Kadife borulardan akardı Bir kız...belki eskimiş bir kadın Baharın yaşlılığında Bir nefeslik ömrü toplardı Yeşilimsi sularda Beyaz gri ördekler Kamış çubuklarıyla Çocuklar gibi Bağıra çağıra Hep ağlıyarak Kıskanç ölülere tapardı Sustuk Gördük ter-ü taze umutların kırılışını Hep.. Her gece çayırlarda Tırnak cilası Aşı boyası Ve tütsülü buhurdanlık Yatak odalarından çıkmayan inilti Çak çiviyi duvarın beyazına Ters çakınca Bu karşı duvarın çivisiydi de Ters çevirmek dururken Bak demir mengenelerin rayına Olur mu Olmaz mı Helallik günlük savaşlarda Sil baştan ahretlik Hep aynı deme bulutların düşüşüne O kendini bir top kutnu kumaş sanıyor Kanmıyorsa suya bebekler İşimiz ne tozlu yollarda her sabah Topladığımız Bir avuç hayal tozu değil mi