Onsuz Bir Daha Yaşamayacaksın

içinden ışıklar geçiyordu mavi bir külah takıpta yetişemedim içimde karanlıklar esiyordu o ışığınla ruhuma katışamadım güneş uykudaydı ay yanıbaşımda mahrem bir bilmeceydi ölüm sana söyleyemedim söyleyemem korkarsın minareden yüksektir yalanlar gerçeği indiremem bu benim yıkıntım gerçeğim aynalarda dansediyor ısıtacağım biliyorsun bir rüya kadar masum hatıranı yemiş gibi hayat yolunda sesler sesleri getirecek,sessizlik sessizliği uyanacaksın büyüyeceksin sahil getirecek şuh dalgaları yüreğimin orta yerine bir o yana bir bu yana salınacaksın leylak kokuları uçuşacak salıncaklarda aşık olacaksın seveceksin saygı duyacaksın sonra alışacaksın yıllar geçecek büyüyecek olgunlaşacaksın ve yaşlanacaksın herkes senin gibi düşünmeyecek soracaksın düşüneceksin yeniden sen üşümeyeceksin bu rüya gülümseyecek sonra bir kız gelecek çarpılacaksın ve onsuz hep eksik kalacaksın yokluğu ölümün olacak birgün kuşlarla ve ruhunla bedenine ağlayacaksın sen onsuz bir daha yaşamayacaksın