Pusu

Gece ağlıyordu geceme Karanlık korkuyordu karanlığımdan Kuşlar vurgundu yanlızlığımın kanat çırpışlarına Bir kaşarlanmış ayyaş gördü yıkılışımı imrendi Altındı gözyaşlarım sevinçsiz okyanuslarda İniltilerim ürpertiyordu bülbülleri Bomboş odalar doluyordu şekilsiz meleklerimle Çağırıyordu ninnideki bir çocuk Bedenimi tarifsiz teslimiyetlere O kadın benim için söylüyordu En özel ezgisini hürriyet coşkusuyla Bal arıları gözlerimden topluyordu Kraliçenin hayalindeki en muhteşem özü acılarda Ruhum bile özenmişti rüyalarımda ki tangoya Talihim kavgasındaydı kaderimin kaosuna romansı kadınlarla Bir duble içki bile bir bardak su kadar Renk vermiyordu şükürlerime Bana benzeyen benmiydim Bilmiyorum çocuksuz anılarda Tarifler sığmıyor artık tariflerime İsimler yetmiyor isimsiz eylemlerime Yaşadıklarım Yaşandı mı yaşanmadı mı daha önce bilmiyorum İstiyorum ki ölüm Bir daha Ne bir son ne bir başlangıç olmasın Olmasın ikilem istasyonları Düşlere pusu kurulmasın