Sus

sus ki günler kalabalık sus ki gözlerinde yolcuyum kapkaranlık dokunuyor şahitsiz yüzünden düştüğüm kimliğime dolu yemiş güz dalları yorgunluğu yağmur akşamlarının şehir bulanıklığında diriliyorum yüreğinden gözlerine bırak son akışımdır yüzünde silme yaşanmış günlerimdir düşüşüm yaşanacak günlerimin yolculuğudur /düştükçe coğalır coğaldıkça çelme takıyorum tükenişe teninde değişen kimliğimle kendimi vurduğum yüzünün uçurumlarında beni öyle bir mendille silme bırak bu son yolculuğumdur intihar yerim teninde