Неугасимая лампада (Бунин)

И Иван Алексеевич Бунин
0 Altın Yaprak
Она молчит, она теперь спокойна. Но радость не вернётся к ней: в тот день, Когда его могилу закидали Сырой землёй, простилась с нею радость. Она молчит, — её душа теперь Пуста, как намогильная часовня, Где над немой гробницей день и ночь Горит неугасимая лампада. |6.03.1905

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.